حریف از کشف و الهام تو دارد بمب می سازد

انیشتین اژدرهای جنگ !

جهنم کام وحشتناک خود را باز خواهد کرد

دگر پیمانه عمر جهان لبریز خواهد شد

دگر عشق و محبت از طبیعت قهر خواهد کرد

چه می گویم ؟

مگر مهر و وفا محکوم اضمحلال خواهد بود

( مگر آه سحر خیزان سوی گردون نخواهد شد )

مگر یک مادر از دل وای فرزندم نخواهد گفت

انیشتین بغض دارم در گلو دستم به دامانت

نبوغ خود به کام التیام زخم انسان کن

سر این ناجوانمردان سنگین دل براه آور

نژاد و کیش و ملیت یکی کن ای بزرگ استاد

زمین یک پایتخت امپراطوری وجدان کن

تفوق در جهان قائل مشو جز علم و تقوا را

انیشتین نامی از ایران ویران هم شنیدستی؟

حکیما محترم میدار مهد ابن سینا را

به این وحشی تمدن گوشزد کن حرمت ما را

انیشتین پا فراتر نه جهان عقل را طی کن

کنار هم ببین موسی و عیسی و محمد را

کلید عشق را بردار و حل این معما کن

و گر شد از زبان علم قفل این کهن وا کن

انیشتین باز هم بالا

خدا را نیز پیدا کن !! 

نویسنده مسعود زلالی